APPELMOES.
Schil een paar kilo friszure appelen die u op de markt
hebt bevrijd van die vreselijke groentenman.
Als u hem vraagt: dag mijnheer, zijn de mandarijnen zoet,
sneert hij luid:
Ja mevrouw, was u bang dat ze lastig waren?
Als u een kilootje aardappelen wilt, roept hij sarcastisch:
Zo, feestje zeker?
Kan u het dragen of zal ‘k het effe thuisbezorgen?
Zo een nare groentenman.
Verwijder schillen en klokhuisjes.
zet beide uit in uw tuin of stadspark.
Egels en vogels zullen er blij mee zijn.
De hertjes willen niet meer.
Die plaatsten onlangs plots een bordje:
Voer ons niet, daar worden wij ziek van.
Snij de appels in kleine stukjes.
Zet een grote pan met een laagje water.
En de appelstukjes op een matig vuur.
Voeg kaneel naar smaak toe.
Smaak is een raar ding.
Overlegt u met uzelf.
Serveer de warme appelmoes in uw fraaiste Marokkaanse schaal.
Met uw duim op de rand voelt u drie opstaande meegeglazuurde stukjes klei.
U hebt zichzelf wijsgemaakt dat daar in braille een verborgen boodschap staat.
Van de blinde schalendraaier aan zijn geheime liefde, het glazuurmeisje.
Appelmoes kunt u ook heel goed langere tijd bewaren.
Spoelt u daarvoor lege potjes en dekseltjes om met kokend water.
schep de hete moes in een pot, draai ‘t deksel stevig dicht
en laat alles op-z’n-kop afkoelen.
Drie maanden houdbaar.
En op het etiket
schrijft u
troostmoes.
Geplaatst door zinnen verzetten in persoonlijk.








november 1st, 2007 at 11:08 am
aha
moet dat zo
bij mij gaat dat in de magnetron
november 1st, 2007 at 11:10 am
Oh nee, dit gaat niet door. U brengt mij terug naar het jaarlijkse appelschiltrauma. Tientallen kilo’s moesten we. Met een sjprietschilapparaatje.
Alles onder de plakkraam, de bijkeuken en alle kinderen. Waren wij blij als het eindelijk af was. De hele kelder vol appelmoesweckpotten. Belder Boskoop;zo heetten ze.
Voor de rest van het leven genezen van appelmoesmakerij.
november 1st, 2007 at 11:11 am
weergaloos zo’n beetje het enige woord dat ik nog kan bedenken.
dit is het enige echte appelmoesrecept, op een andere wijze kan het (volgens mij) niet gemaakt worden :).
november 1st, 2007 at 11:12 am
Gestoofde peertjes! Die heb ik wel al gemaakt van de 6 peren(keiharde)uit eigen perenboompje. Die 6 waar de vogels nog niet in gepikt hadden. Heel lekker maar geen moes
november 1st, 2007 at 11:13 am
troostmoes:ik zit weer -weer jonger dan mijn eigen kinders nu zijn- en ruik mijn moeders keuken. Kaneel strooide zij er ook over.
Dank voor deze geheugenreceptuur.
Die ethiopische specerijen…ik verneem graag meer!!!
november 1st, 2007 at 11:14 am
Appelmoes het lijkt zo gewoon
Ik luister de hele dag naar kinder cd ’s en dan ook het intrigerende lied “papagaaitje leef je nog….” dat begint zo
papagaai is ziek
en hij moet sterven
geef hem dan maar appelmoes
al van conserven….
papagaaitje leef je nog
ia dea etc.
Vreemde tekst, dat wel.
november 1st, 2007 at 11:16 am
Moes van appelen, ik heb zelden een mooier voorbeeld van aandachtsmeditatie, zien verwoorden. ZZ,waar maakt u toch uw moes? U hebt vast een goddelijke keuken.
november 1st, 2007 at 11:17 am
Moes betekent muizen in het Grunnigs:)
november 1st, 2007 at 11:20 am
Da’s een knap slag herten, dat zelf bordjes beschrijft. Wel stom dat ze schreven niet meer te willen worden gevoederd echter. Meer appeltjes graag, dat hadden ze moeten schrijven.