Dit is Hatsune Miku. De nieuwste ster in Japan die overal volle zalen trekt.
Vinden jullie het wat?
Nou, ik zou er maar vast aan wennen want dat gaat in Nederland ook gebeuren. Reken binnenkort maar op een concert van Elvis en Andre Hazes samen in de Arena. En misschien doet John Lennon ook mee. Tenminste als de computernerd zijn muziek ziet zitten.
Hatsuke Miku bestaat namelijk niet echt. Ze is virtueel, een 3D-projectie. Het Japanse Vocaloid bedrijf heeft de ideale business gevonden. De artiest kost niets, de liedjes kosten niets en het publiek betaalt grif. Er moet alleen worden geinvesteerd in een holografische representatie op het toneel.
O! ‘t hele naakstrand lang liep ik te wenen
om jou, Jeanette, zo radeloos had ‘k je lief!
Ik tuurde tussen honderdduizend benen …:
Waar was JOUW BADMUTS MET BLOEMETJESMOTIEF?
(Levi Weemoedt, heden als knipsel teruggevonden tijdens grote voorjaarsopruiming, Levi en Plopje hadden een mooi duo geweest) (more…)
Mensen willen graag het gevoel hebben dat ze zelf beslissen over hun eigen leven. Vooral als ze ziek zijn. Dus bijvoorbeeld dat het zin heeft om iets te doen of te laten. Slimmerikken maken daar volop misbruik van.
Neem bijvoorbeeld kanker. Het medium Jomanda dreef Sylvia Millecam de dood in omdat ze mee hielp Sylvia te laten geloven dat ze beter kon worden op eigen kracht. Door de werkingvan positieve gedachten en het nuttigen van kraanwater alsmede een mengsel van levertraan, honing en salieblaadjes.
Helaas, het is allemaal flauwekul. Uit ieder onderzoek dat is gedaan naar het effect van positief denken op kanker blijkt dat er geen effect is. Het enige goede nieuws is dat er ook geen negatief effect is. Paranormalen, gebedsgenezers, magnetiseurs het is allemaal niks. Nou ja niks, mensen die nergens verstand van hebben kunnen op die manier toch macht uitoefenen over nog grotere sukkels. Het is dus slechts een uitkomst voor mensen die te dom of te lui zijn om zich door middel van studie ergens echt in te verdiepen.
Zo schreef de Amerikaanse Brandon Bays - het zijn opvallend vaak vrouwen - eind vorige eeuw een boek over hoe ze zichzelf van baarmoederkanker genas door een ‘helende reis’ door haar eigen innerlijk te maken. Onopgeloste emotionele conflicten hadden tot kanker geleid. Los ze op en je kanker gaat weg.
Allemaal gelul met een hele grote L.
Kanker ontstaat doordat de erfelijke basis van de cel is beschadigd. DNA ontspoort niet door depressieve gedachtes maar doordat het bijvoorbeeld in aanraking komt met één van de supersnelle deeltjes die door het heelal suizen. De schade kan niet worden hersteld met een innerlijke reis door de baarmoeder. Hoe aanlokkelijk dat ook mag zijn. Het kan wel door artsen worden weggesneden, bestraald enz.
Oftewel luister niet naar de kul van die kanker oplichters zonder bul.
En gelooft u mij niet, lees dan dit recente verhaal van professor Frits van Dam (psycholoog) op Vereniging tegen de Kwakzalverij.
Kwalijke mythe over kanker
Een van de oudste mythes over kanker is dat wat een patiënt denkt of voelt, van invloed is op het kankerproces. De gedachte is dat stress, depressie of onverwerkte emoties een rol spelen bij het ontstaan van kanker of bij het uitblijven van herstel. (more…)
Hoewel iedereen het liever aan Jinky Young gunde dan aan Robert J. Fischer’s familie of de Amerikaanse belastingdienst, het schattige Filippijnse meisje is niet Bobby Fischer’s dochter. Dat is gebleken uit een DNA-test. Dus de erfenis van de Amerikaanse schaaklegende, geschat op 1,6 miljoen euro, gaat niet naar de familie Young. Eerder dienden zijn voormalige Japanse echtgenote, twee neven en de Amerikaanse belastingdienst claims in. Schaker Bobby Fischer overleed begin 2008 in de IJslandse hoofdstad Reykjavik.
Weet u het nog?
Ex-wereldkampioen schaken Bobby Fischer heeft zijn Kerstmis doorgebracht in een ziekenhuis in Reykjavik. Hij is al veel langer knettergek maar heeft nu ook last van zijn nieren. (drasties, december 28th, 2007)
Overigens is daarmee de strijd om de erfenis nog niet ten einde.
Bobby Fischer’s heritage dispute in Iceland to be continued
Iceland Review - After a DNA test has proven that the Philippino girl Jinky Young isn’t the late chess master Bobby Fischer’s daughter, her mother’s claim to Fischer’s estate on behalf of her daughter has been dismissed. However, the heritage dispute continues. [read on](more…)
Is space exploration and colonization a real option? No, according to science-fiction writer Charlie Stross. He is totally pessimistic as can be read in this very well written post. And we’re not talking aboutdistant star systems like Alpha Centauri or Epsilon Eridani but about our own solar system. Mars, the Moon, moons around other planets, forget it, says this expert on manned spacetravel. Till there is a human being invented who can thrive in an airless, inhospitable environment we can forget even colonising the most nearby and earthlike planet Mars.
Colonize the Gobi desert, colonise the North Atlantic in winter - then get back to me about the rest of the solar system!
I write Science fiction for a living.
Possibly because of this, folks seem to think I ought to be an enthusiastic proponent of space exploration and space colonization. Space exploration? Yep, that’s a fair cop — I’m all in favour of advancing the scientific enterprise. But actual space colonisation is another matter entirely, and those of a sensitive (or optimistic) disposition might want to stop reading right now … [read on](more…)
Velen onder ons vragen zich af of paragnosten nu een echte gave hebben, of gewoon gek zijn. Na alle topics op drasties omtrent het parawereldje en vooral de reacties daarop neig ik naar het laatste.
Het begon allemaal veelbelovend voor Isabel Blanco in 2008 met haar paranormaal.blog op blog.nl. Maar inmiddels is duidelijk geworden dat Isabel Blanco op non-actief is gesteld bij paranormaal.blog.nl. Daarmee is bewaarheid wat eerder als gerucht op drasties werd gepubliceerd. Mogelijk heeft haar geraaskal in de reacties op dit blog een rol gespeeld maar zeker is dat niet. Een officiële verklaring van blog.nl ontbreekt.
Isabel en haar vrienden kennen als helderzienden die verklaring uiteraard wel. Het ligt aan de anderen! Bijvoorbeeld aan Ko van Dijk/Paul Smit, Herman Roggeveen, Ayaan en/of Ben van Blog.nl. Verder wordt Jan de Wit van drasties genoemd, evenals Angel Mulder van blog.nl en zelfs An de Wit. Kortom, iedereen die kritiek heeft gehad op Isabel Blanco vanwege haar artikelen, haar moderatiestijl en/of het gedrag van haar vrienden is schuldig. (more…)
Lang geleden was JdW als journalist in Vietnam. De persdienst in Hanoi had hem een gids toegewezen die iedere stap op de voet volgde, om te voorkomen dat hij, in de ogen van de autoriteiten, stoute dingen zou doen. De gids was een mooie, jonge vrouw. De lelijke ouwe mannetjes kenden namelijk alleen maar Russisch.
Haar standaard reactie op al Jan’s voorstellen was: ‘oh what a pity’.
“Oh wat a pity, daar kunt u vandaag niet heen.”
“Oh what a pity, de minister is niet beschikbaar.”
“Oh what a pity, daar mag u niet aankomen.”
JdW ziet haar nog voor zich. Als hij naar beneden kijkt tenminste, want ze reikte net tot zijn schouder. Om hem op de mond te kunnen kussen moest ze op haar tenen staan. Haar naam was Tanh. Ze droeg een strakke spijkerbroek en had een Amerikaans baseballpetje op haar stevige zwarte haar.
Op een avond - nadat ze het gedaan hadden en tevreden in bed een sigaretje lagen te roken, dat deed je toen nog - vroeg hij wat haar naam betekende. Ze draaide zich naar hem om, keek hem aan met haar donkere ogen en fluisterde: “Die naam heeft mijn vader mij gegeven toen ik nog in mijn moeders buik zat. Het was op het einde van de oorlog en hij was dokter aan het front. Tanh betekent ‘Overwinning’. Oh what a pity … mijn vader heeft Tanh nooit mogen zien.”
Ze draaide zich bruusk om. JdW drukte zich teder tegen haar aan, streelde haar ranke schouders en hoopte dat hij dit ooit allemaal echt mee zou gaan maken. Oh, what a pity.
Chatroom Yahoo: 60+ lovers. Najaar 2009.
Presenteert zich een aardige, goedgelovige zestig plusser, Riverside.
Presenteert zich een struise Congolese, geen web cam, alleen foto’s, niets te raden. Ja, ik heb ook foto met kleding aan.
Missie: Wil je me uit Ghana halen?
Tuurlijk.
Koop maar kaartje naar Amsterdam, Ik wacht wel op je.
Doe niet zo flauw, kom me nou halen, mijn pappie heeft namelijk wat ‘property’ voor mij in bewaring gegeven. Twee koffertjes met goud & contanten.
Leuk voor je, interesseert me niet.
Navraag bij een paar banken leert. Meneer dit verhaal kent een paar varianten. Vergeet het, zonde van uw tijd.
En de Nederlandse ambassade in Accra. Riverside, wees voorzichtig, is deze summiere info wel een reis waard? (more…)
Naar aanleiding van het verhaal van riversideblues trad, in het commentaar onder het ikjeVerfrissend van zaterdag, publiceert drastiesdit stukje van tien oktober 2008 nog eens. Riversideblues is ondanks alle waarschuwingen opgelicht in Ghana door criminelen die zich voordeden als een vrouw (’red me’) in nood.
Mannen zonder vrouw, vrouwen zonder geld
Je komt ze werkelijk overal tegen: mannen zonder vrouw. En wat je ook overal tegenkomt: vrouwen zonder geld. En dat komt mooi uit blijkt uit dit verhaal gebaseerd op de ervaring van de Belgische correspondent Rik Florin in Nigeria. Hij wordt uit zijn bed gebeld om een arme bedrogen Belg te helpen. Nee, erger nog, twee arme bedrogen Belgen. Een verhaal dat correspondenten in minder ontwikkelde delen van de wereld heel bekend zal voorkomen.
Op een vroege ochtend wordt ik gebeld door een wanhopige landgenoot. Zijn vriendin zou deze morgen op vliegveld Zaventem aankomen. Hij had het geld voor de reis en allerlei onkosten al overgemaakt. Maar helaas, ze is volstrekt buiten haar schuld in de problemen gekomen. En of we onmiddelijk kunnen helpen.
Wanhopige man: “Maar het gaat om een landgenoot.” Uw correspondent:
“Hoe weet u dat het om een landgenoot gaat?”
Wanhopige man:
“Eu, dat zij heeft ze me zelf gezegd.” Uw correspondent:
“Hoe ziet ze er uit?”
Wanhopige man:
“Eu, ik heb haar nog nooit gezien.”
Uw correspondent:
“Wat is er mis met haar?”
Wanhopige man:
“Ze is bestolen van al haar papieren en jullie moeten haar onmiddellijk helpen.”
De ontnuchtering volgt, wanneer al snel blijkt dat het verhaal weer eens niet klopt.
Het vervolg gaat dan vaak zo. Wanhopige man: “Jullie moeten mij onmiddellijk helpen om deze persoon op te sporen zodat ik mijn geld terug kan krijgen.” Uw correspondent:
“U beseft dat er in Nigeria geen vaste adressen bestaan en geen bevolkingsregister is? En u wilt dat ik, Uw correspondent, deze fictieve persoon ga opsporen?”
Er zijn gevallen waarin die vraag met ‘ja’ wordt beantwoord.
Landgenoten? Correspondenten kunnen er niet genoeg van krijgen.
Maandagmiddag.
Het water komt met bakken uit de lucht en ik haast me om de tram te halen.
Een verregende jongeman houdt me een NRC voor en zegt dat zijn dag goed is omdat hij mij een cadeau kan aanbieden.
Ik vermoed een venijn in de staart. Ik houd niet van abonnementen en daar zijn deze acties vaak op gericht. Een abonnement blijkt inderdaad de bedoeling. Ik zwicht niet maar mag de krant toch houden!
Ik mis de tram en zie dat de krant van vrijdag is.
Zie hier de wanhopige pogingen van Nederland om asociale mensen sociaal te maken. Geloof me, het werkt niet. Asociale mensen zijn asociaal omdat ze asociaal willen zijn. Net zoals sociale mensen sociaal zijn omdat ze sociaal willen zijn. Daar verandert een filmpje of een site zoals deze niets aan. Het enige wat helpt is straffen en belonen. JdeW stelt dan ook voor om asociale mensen op te sluiten en sociale mensen geen belasting te laten betalen.
Moet je zien hoe snel dat gaat!
JdeW herinnert zich opeens dit voorval. Zoals alles op drasties echt waar. Ik had mijn huis verkocht in Utrecht en de jonge vrouw die daar woonde stuurde altijd heel aardig de post door. Dus eens op weg naar Amsterdam kocht ik uit dank een bloemetje voor haar. Ik belde aan maar er deed niemand open. Ik had echter gezien dat er iemand thuis was, dus ik belde nog een keertje of wat. Eindelijk ging er een raam open. Boven, op de eerste verdieping. Een leuke vrouw keek naar beneden en zei: “Rot op klootzak.”
Ik stamelde: ‘bosje bloemen, bedankt, post’. Ze kwam naar beneden en nodigde me binnen. En het werd nog een gezellige avond. Waarop JdW de bloemen overhandigde en zich als een haas uit de voeten maakte.
Vooruitgang bestaat niet, en dat is maar goed ook, want zoals het is, is het al erg genoeg.
Gerard Reve