SPREEKVERBOD KAAIMANGATE HOOGEVEEN.

Natuurlijk heb ik het hele etmaal meegeleefd met de duizelig geraakte Hoogeveners en hun ongeruste familieleden. Maar het helemaal serieus nemen? Dat is een haast onmenselijke opgave.
Als het nou nog gewoon om een konijn of een hamstertje was gegaan. Maar meteen drie brilkaaimannen waarvan de een totaal onverwacht was overleden. Terreur? Polonium? Wie is er het laatst bij geweest?
Waarom, hoorde ik bijvoorbeeld met enige nadruk op een streekzender vragen, hebben de eigenaren van Annen Animal Center aangifte gedaan van de dood van dat ene beest? Er zal ook wel eens een boa of een dwerggiraf in de winkel sterven, maar daar loop je toch niet meteen mee naar de politie?
Je voelt waar zo’n reporter op vlast. Op een Alexander Litvinenko in de dierenwereld. Had die niet ook een zekere huiduitslag? Iedereen ziet nog de foto voor zich van die man in pyjama, die het toch niet redde. Maar er zijn helaas geen bedfoto’s gemaakt van de 24 mogelijke patienten die de nacht van maandag op dinsdag in het Universitair Medisch Centrum Groningen in quarantaine zijn gehouden, en die dinsdag allemaal springlevend weer naar huis mochten.
Raar vind ik persoonlijk ook dat ik niemand van die 24 gisteren in het Journaal ondervraagd heb zien worden. De quarantaine is toch niet overgegaan in een spreekverbod? Ziet de politie aanleiding om een complot waarvan wij de omvang op geen stukken na kunnen vermoeden nog even onder de pet te houden?

Jan Blokker, edited.

This entry was posted on Wednesday, November 7th, 2007 at 11:15 am and is filed under paparazzi, misdaad, gezondheid, Groen. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.