parijs 1978
vijftien was ik
met mijn ouders op vakantie
mijn broer was voor het eerst niet mee
ik voelde me doodongelukkig
mijn moeder was een heks
mijn vader leed in stilte
en ik puberde zwijgend achter mijn lange haar
dwalend door gilbert jeune aan de boulevard st-denis
terwijl mijn ouders winkelden
spendeerde mijn vakantiegeld aan betoverende
pennen, potloden, schrijfboeken
een prachtige jongen
jaar of achttien
kocht boeken
een hele stapel
hij keek naar me
en lachte
lachte
sprak me aan
eerst in het frans
toen in ernstig mozaiek engels
joe kom toe ze roolink stoons wiz mie toenaait
loek aai hef ze tikkets plies kom wiz mie
zwarte krullen, ogen als nachtwijn
en hij rook naar iets wat ik later nooit meer heb geroken
hij rook naar vrijheid
onmiddelijk en diep verliefd
dit was mijn man en ik zijn meisje
hij pakte mijn hand
plies kom wiz mie
hij kuste me zoetzacht
middenin die enorme boekwinkel in parijs
mijn ogen dicht
mijn benen slap
mijn hart roffelend tegen het zijne
nooit daarvoor en nooit daarna
heb ik mij zo verscheurd gevoeld
ik wilde mee
ontsnappen aan mijn moeder
maar ik was nog teveel mijn vaders meisje
ik was nog teveel meisje
naar buiten naar buiten
waar mijn ouders wachtten
mijn moeder bits
mijn vader vol liefde
ik heb mijn vaders hand gepakt en ben gaan lopen
niet omkijken niet omkijken
ik weet dat hij er stond
me nakeek
ogen als nachtwijn
hij staat er nog
hij zal daar altijd staan
ik loop nog steeds
ik zal altijd blijven lopen
soms voel ik zijn ogen in mijn rug
ik hoop dat hij gelukkig is
parijs 1978
Geplaatst door zinnen verzetten in categorie persoonlijk
October 10th, 2007 at 2:30 pm
Bitterzoet…………. en wat een schoonheid, dat meisje van 15!
October 10th, 2007 at 2:30 pm
ik val als een blok voor dit bericht. Beauty!
October 10th, 2007 at 2:31 pm
zo zoet
die lucht, ik kan hem ruiken
en zinnen zo oud al zeg een puber in 78 poeh
October 10th, 2007 at 2:33 pm
marrits; zinnen is vierenveertig
dat is niet oud
dat is geluk hebben
October 10th, 2007 at 2:33 pm
met dat beeld kun je een leven vullen! Goh, 1978! Wat een mooi jaar was dat!
October 10th, 2007 at 2:34 pm
Prachtige foto, prachtigverhaalgedicht, oh, ik voel het in elke vezel.
October 10th, 2007 at 2:35 pm
Daar was u jong en ook al zo mooi, als nog steeds. Maar wat een leed daarachter. Wat had ik een geluk, denk ik lezend, me haast schuldig voelend daarover. Aan de andere kant: nooit zo spontaan middenin een boekwinkel door een jongen gekust. In Parijs.