lidy-broersma Category

foto lidy In de Vietnamese keuken vind je nog wel eens de hond in de pot.

foto lidy broersma

foto lidy broersma

Soms heb je van die dagen en gisteren was zo’n dag. ’s Morgens was de lucht zo mooi blauw. Ik kreeg zin om er op uit te trekken. Ik had nog een treinkaartje eersteklas liggen. Die had ik alvast voor mijn 60ste verjaardag gekregen van de Spoorwegen. ‘Kom’, dacht ik, ‘ik pak de trein en ga naar Leeuwarden.
‘Ik inspecteerde mijn fototoestel en zag dat er een vuiltje op de lens zat. ‘Kom’, dacht ik nogmaals, ‘die lens zal ik eens grondig schoonmaken. Dat is wel nodig na zo’n woestijnavontuur.’
Kijk en daar ging het fout.
Ik had namelijk een druppeltje schoonmaakvloeistof (ja ja wel voor fototoestellen) op de lens gedaan. Ik had het beter op het doekje kunnen doen. Maar goed,toen ik dus in Leeuwarden af en toe een foto wilde nemen zag ik een waas op de lens. En hoe ik ook poetste, het ging er niet meer van af.
En dat is nou typisch iets voor mij. Op deze foto valt het niet zo op. En nu maar hopen dat het objectief weer in orde komt, zucht. Toch wel een mooie muur daar in Leeuwarden.

foto lidy broersma
Gisteren heb ik mijn kleindochter geholpen met haar huiswerk. Het ging over de Griekse beschaving en de ontwikkeling naar democratie. Alleen de slaven vielen daarbuiten. Voor hen geen vrijheid noch macht.
Ik moet denken aan de vrouwen van Egypte. Ik heb niet veel vrouwen  gezien in de straten van Caïro en in de dorpen daarbuiten. En die ik zag waren veelal zwaar gesluierd. Als er al moderne vrouwen zijn dan hebben die zich goed verstopt.
Ik ben benieuwd naar de toekomst en of de vrouw zich in Egypte zal emanciperen of niet.  Eerlijk gezegd heb ik er een hard hoofd in. Maar toch, misschien, wie weet.

foto lidy broersma

Op tv zag ik een man zijn kameel door de menigte op het Tahrirplein jagen. Het zag er vreemd uit. ‘Arm dier’ dacht ik, en meteen zag ik in mijn gedachten weer de bedoeïen die zijn kudde bewaakte in de Westelijke woestijn van Egypte.
Hij kwam met deze dromedaris aan en vertelde dat het zo’n lief dier was. Ik stel me zo voor dat hij, ver van het tumult, als altijd zijn kudde bewaakt en dat zijn baas nog elke dag langs komt met voedsel en water. Daar in de woestijn waar de onverstoorbaarheid der dingen domineert.

foto lidy broersma